Hoe je scherp blijft in onderscheid zonder je eerste liefde te verliezen

Als je als gelovige de Bijbel serieus neemt en merkt hoeveel onbijbelse leringen, praktijken en invloeden van bewegingen (zoals de New Apostolic Reformation of het welvaartsevangelie) de kerk binnensluipen, is de verleiding groot tot enige vorm van cynisme. Je raakt op je hoede, je wordt geprikkeld en hoort en ziet overal alarmbellen en voor je het weet word je daadwerkelijk cynisch of achterdochtig over elke gemeente die je binnenloopt. Hoe blijf je geestelijk onderscheidend (discerning) zonder te verdrinken in bitterheid, isolatie of wanhoop?