Het montanisme was een van de eerste radicale bewegingen binnen het vroege christendom, opgekomen in de 2e eeuw n.Chr. in Frygië (huidig West-Centrraal Turkije). Deze beweging, gesticht door Montanus, een voormalig heidens priester, benadrukte de gave van profetie en een strikte, ascetische levensstijl. Hoewel het montanisme uiteindelijk als afwijkend werd bestempeld, biedt het waardevolle inzichten in de spanning tussen emotie en traditie in het christelijk geloof – een thema dat vandaag de dag nog steeds relevant is.