Het stoïcisme is een filosofische stroming die rond 300 v.Chr. werd gesticht door Zeno van Citium in Athene. De stoïcijnen zagen het universum als een geordend geheel, doordrongen door de logos: de goddelijke rede die de natuur bestuurt en alle gebeurtenissen volgens een vaste, rationele orde laat verlopen. Deze visie deelt het stoïcisme met andere hellenistische filosofieën, maar onderscheidt zich door de nadruk op deugd als enige ware goed.